Lekkim Piórem Pisane

Monastery: Ora et Labora – parę słów po play teście oraz czas na powrót bloga Po wielu miesiącach leżenia odłogiem wypadałoby w końcu powrócić do bloga, dla którego tworzyłem swego czasu ambitne plany. Te, które powstają teraz może i nie dosięgają ich wielkości, jednak wyglądają znacznie bardziej realnie. Pozwolę więc zacząć sobie spokojnie, bez pośpiechu i wspomnieć o grze, w którą miałem okazję pograć przez kilka godzin podczas minionej przerwy świątecznej.

Pomysł na tekst pojawił się w mojej głowie podczas rozmowy na temat wyjątkowości Círdana jako elfa, zwłaszcza ze względu na fakt przedstawiania go jako posiadającego siwą brodę. Postanowiłem więc nieco zgłębić ten temat i przy okazji odpowiedzieć na pytanie zawarte w tytule. Część I  Odpowiedź na to pytanie brzmi NIE. Mimo że kreacja Aragorna w wykonaniu Viggo Mortensena wyglądała zjawiskowo, to według notatek Tolkiena ani on, ani jego przodkowie nie posiadali zarostu.

Świat ogarnia pandemia nieustannie mutującego wirusa, prowadząc kolejne społeczeństwa ku upadkowi. Wszystko to odmienia Dzień Kary pustoszący powierzchnię planety i łamiący granice między wymiarami. Ludzkość jednak na przestrzeni tysiącleci odradza się, a doświadczenia przodków powinny poprowadzić ją ku rozwojowi bez popełniania tych samych błędów. Czy tak jednak się stało? O takim świecie opowiada Witold Skrzydlewski w swojej pierwszej książce.